Beklenmedik misafir…

Çok uzaklarda ,deniz kenarında , küçük  tepenin başında  eski  , küçücük  ama güzel bir ev var. Küçük bahçesinde  o kadar  sevimli  çiçekleri  vardi ki, hangisine  bakmayı  insan şaşırırdı. Ama en ilginci evin  garib  süslenmesiydi.   Evin dış duvarları  tamamen  deniz yıldızlariyla  kaplanmışdı.  Burda  o yalnız  yaşardı. Yalnızlıgını seviyordu, kendini    özgür hiss  ediyordu.    Uzun  yıllar  önce geldi bu küçuk kasabaya, bu küçük  eve . Her   sabah  erkenden  kalkar  güneşin   dogmasını  izlerdi,  denize  kaçardı, sahil boyu koşardı, aksamları güneşin batmasini  seyr eder,   hayallerini  kagıtlara dökerdi.  Şehirden   cok uzakda  bu hayatı   severdi. Sonra    deniz   yıldızı  arardı,  toplamak için.  Önceleri   sadece  merak etdiyi  için, sonralar  eglenceli  oldugu icin aradı. Daha  sonra   bu eglencesi   hayatına  başka   bir  anlam verdi.  Çiçeklerle  dolu bahçesinde  oturdu düşündü , evini,  gizli dünyasını   deniz  yıldızlari ile süsleyecekdi  .  Kısa  zaman içerisinde  hayal  dünyasında  yaşatdıgı  evini  gerçeye  dönüştürdü. Bazen   olurdu  evin  yanından  kimse geçiyordu  ama  sadece  bakarlardı . Bazen sorarlardı neden  deniz yıldızları ?  Cevap   vermezdi ,  öylesine  işte söylerdi. Anlatsaydı   anlamazlardı  çünki , belkide  deli diyerlerdi.  Bir  gün  yine erkenden  kalktı  güneşin  dogmasını  izlemeye gitdi  deniz  sahiline, sonra koştu, yorulunca  kumlarin üzerine uzandı. Gök  yüzü  mas mavi , hafif ruzgar, denizin  sesi . Bu kadar mı.  Evet  ama ….. bir şeyler  sanki  yetmiyordu, eksikdi . Eksik  olanı  aradı bir zamanlar bulamadı, vaz geçti aramakdan , yalnızlıgı seçti. Mutluydu  bir zamanlar  ama  son günlerde yetmiyordu bunlar , kalbi acıyordu kendi kendine. Kalktı üzerindeki   kumları  temizledi, evine taraf  yürümeye başladı. Düşünceler   içerisinde evine  yaklaşdı,  bahçesinde biri  vardı, beklenmedik  misafir. Hayretle  deniz   yıldızlı  eve  bakıyordu.  Arkadan  gelen  adım seslerine   geri  döndü.  Sadece güldü. Elindeki   deniz yildızları ve  deniz kabuklu  sebeti  ona verdi”  birlikde  bitirelim mi?  Deniz kabuklarıyla içerisini   süslersek    hayallerimizdeki  evi  tamamlarız. “  CEVAP beklemeden  sebetin  icindekilei  çıkardı , kendine  deniz kabugu  aldı ,ona  deniz yıldızı  verdi, sessizce  , susarak  ikiside gizli dünyalarindakı  evi süslemeye devam  etdiler.  Bazen  aramak  lazım gelmez, zamani  gelince , gec bile olsa  beklenmedik misafir gelir  gizli dünyanıza, hayal  evinize.  Yarım kalanı  tamamlamak   hiç bir zaman gec degil.