Ay əzazil qaynana,
Girmə yar arasına.
Ol gəlinə pak ana,
Deyinmə qarasına.
Oğlun ailə qurub,
Ailə kiçik dövlətdi.
Gəlinlə ara vurub
Ev yıxmaq nə adətdi?!
Analıq məhəbbətin
gəlin də də aşıla.
Kin dolu can səbətin,
Oynama gözlə, qaşla.
Gəlinin ağlı kəsmir,
Sən dünyanı görmüsən.
Hardan gəlibdi əmir,
Üzünü bürümüsən?!
Evə dığdığı salıb,
Əri, oğlu bezdirmə.
İçinə hiylə alıb
İllər ilə gəzdürmə…
Sən idin bu gəlinə
Üzük taxıb, toy edən,
Keçib fürsət əlinə,
Ey ailəni vay edən!
Kişilər dedi-qodu,
Söz-söhbəti sevmirlər.
Sönsün kininin odu,
Artıq evə gəlmirlər…
Şər atıb gəlininə
Salma onu dil-dişə.
Bal qat zəhər dilinə,
Çevir onu vərdişə.
Can deməklə gəlinə
Canın əskilməyəcək,
Əlini ver əlinə,
Canına can deyəcək.
Axı sən də bir zaman
gəlin oldun, unutma!
Dili etmə ox-kaman,
Kin-küdurət yaratma.
Sənə edilənləri
Gəlinə tətbiq etmə.
Vur başa xoş günləri,
Dünyadan kinlə getmə.
Ay əzazil qaynana,
Gəlnini öz qızın bil.
Ol ona doğma ana,
Onu könül arzun bil.
Gəlinə ana olan
Qaynanalar var olsun.
Olmasın qəlblər talan,
Candan sevən yar olsun!
Ey Şadiman, qaynana,
Elə ana deməkdir!
Dünyada qalan ona,
Ömür yükün çəkməkdir…
06.02.2019
Şirinxanım Kərimbəyli ŞADİMAN